Can’t Do With, Can’t Do Without: The Use of Private Military Contractors in U.S. War Efforts

privatemilitary

Image Retrieved From: https://www.economist.com/business/2013/11/23/beyond-blackwater

Can’t Do With, Can’t Do Without: The Use of Private Military Contractors in U.S. War Efforts

Door Ellie Stanton en Josh Frank

Inleiding – Josh Frank

Terwijl het gemilitariseerde conflict in het Midden-Oosten voortduurt, met name in Afghanistan, onderzoeken de in de regio aanwezige wereldmachten alternatieve methoden om nationale legers in het buitenland in te zetten. Terwijl het stationeren van troepen in het buitenland voor interstatelijke oorlogsvoering de norm is, kan een interstatelijke of burgeroorlog andere strategieën vereisen om de guerrillatactieken van opstandelingen in politiek instabiele landen aan te pakken. Daartoe maken landen nu in toenemende mate gebruik van particuliere militaire veiligheidscontractanten, of PMSC’s. Deze soldaten zijn niet rechtstreeks in dienst van de regering, maar maken deel uit van een particulier collectief dat wordt betaald om veiligheidsopdrachten uit te voeren in landen waar een conflict heerst. Blackwater, een bekende PMSC, werd in het begin en het midden van de jaren 2000 op grote schaal ingezet in Irak. Sinds 2009 is door de militaire operaties van de VS in Irak en Afghanistan de verhouding tussen het aantal contractanten en het aantal VS-troepen gestegen van 1:1 tot 3:1. Het gebruik van PMSC’s is sindsdien aanzienlijk gedaald, maar nieuwe voorstellen aan de regeringen van de Verenigde Staten en Afghanistan proberen PMSC’s weer in te voeren in Afghanistan, wat belangrijke zorgen met zich meebrengt over het rechtvaardige gebruik van geweld in oorlogsvoering, evenals de behandeling van burgers in landen met een conflict.

Samenvatting – Ellie Stanton

Wanneer kiezers oproepen om een einde te maken aan onophoudelijke oorlog, beloven sommige politici om de troepen weer thuis te brengen. Sinds zijn inauguratie heeft president Trump de Amerikaanse militaire aanwezigheid in Noord-Syrië, Afghanistan en binnenkort Oost-Afrika teruggetrokken. De terugtrekkingen komen echter zonder concessies, en laten veel van deze regio’s achter met instabiliteit en aanhoudende machtsvacuüms. De Amerikaanse generaal Stephen Townsend beweert dat deze kortzichtige nadelen een bedreiging vormen voor de nationale veiligheid en het vermogen van externe actoren om hun missies uit te voeren, verlammen. Voor de Verenigde Staten en een aantal andere internationale regeringen beloven particuliere beveiligingsbedrijven zoals Academi (voorheen bekend als Blackwater) een doeltreffende, maar dure vervanging voor Amerikaanse troepen. Voor de Verenigde Naties en mensenrechtengroeperingen vormen deze PSMC’s een groeiende bedreiging voor de veiligheid van burgers en de stabiliteit in de regio, waarbij zij zich beroepen op de straffeloosheid van gewapende niet-overheidsactoren.

Global Outlook – Josh Frank

VN en mensenrechtengroeperingen

Veel internationale mensenrechtenorganisaties, zoals de Verenigde Naties en het Internationale Comité van het Rode Kruis, hebben het gebruik van PMSC’s in oorlogsvoering veroordeeld. Beide organisaties hebben hun bezorgdheid geuit over de naleving van het internationaal humanitair recht door PMSC’s, aangezien deze particuliere ondernemingen niet over het toezicht en de aansprakelijkheidsmaatregelen beschikken die wel gelden voor militair personeel van de staat. In een verklaring aan de VN-radio zei een woordvoerder: “Er bestaat bezorgdheid over het feit dat deze bedrijven zich niet noodzakelijkerwijs zullen houden aan de oorlogsregels waarnaar wordt verwezen in de Conventie van Genève. Hoewel het Amerikaanse leger over mechanismen beschikt om toezicht te houden, zoals de mogelijkheid om een krijgsraad op te leggen als straf voor misdaden die op het slagveld zijn begaan, zijn deze mechanismen moeilijker toe te passen op PMSC’s vanwege hun grotere mate van afscheiding van de regering. Als zodanig kan het opleggen van straffen voor misdaden begaan voor deze contractanten traag, zo niet onmogelijk zijn. Deze problemen kwamen aan het licht toen aannemers van Blackwater, een particulier militair bedrijf, in 2007 meer dan 14 burgers afslachtten op het Nisourplein in Bagdad.

Veiligingsfirma’s

Erik Prince, voormalig hoofd van Blackwater en broer van de huidige minister van onderwijs Betsy DeVos, heeft onlangs aangedrongen op meer gebruik van PMSC’s in Afghanistan als een manier om de Amerikaanse troepen uit het land terug te trekken. Deze inspanning is het gevolg van pogingen om vooruitgang te boeken bij de traag verlopende vredesonderhandelingen met de Taliban. Op dit front is de vooruitgang traag, wat de regering Trump mogelijk motiveert om naar alternatieve oorlogsmethoden te zoeken om de Taliban tot onderhandelen aan te zetten. In een interview met Military Times betoogt Prince dat de implementatie van PMSC’s in Afghanistan de kosten van oorlogsvoering in de regio aanzienlijk zou verlagen en de doeltreffendheid van militaire acties zou verhogen. Prince gaat ook in op de bezorgdheid over de naleving van het internationaal recht, door te verklaren dat er maatregelen zullen worden genomen om ervoor te zorgen dat er geen onwettige militaire activiteiten zullen worden uitgevoerd door de contractanten.

Political Science Outlook – Ellie Stanton

Het toegenomen gebruik van particuliere milities heeft het internationaal recht vertroebeld en verzwakt. Onder het Internationaal Verdrag inzake de Rekrutering, het Gebruik, de Financiering en de Training van Huurlingen van 1989, is het gebruik en de rekrutering van huurlingen wettelijk verboden. De resolutie werd echter door slechts 35 landen geratificeerd. Grote militaire mogendheden als de Verenigde Staten en Rusland, die sterk afhankelijk zijn van PMSC’s, hebben het verdrag dan ook niet geratificeerd. De belangstelling van staten voor huurlingen is te wijten aan het internationale recht, dat berucht is om zijn tekortkomingen; een recht dat is doortrokken van straffeloosheid en doortrokken van onrechtvaardigheid.

Heden ten dage worden huurlingen geherdefinieerd als ‘particuliere beveiligingscontractanten’ die werken onder steeds veranderende juridische constructies. Deze dynamische structuren creëren mazen in de wet die bol staan van slechte dossiers en schendingen van de mensenrechten. Ondanks pogingen van NGO’s en de VN om het gebruik van PMSC’s te ontmoedigen, zal de sector van de particuliere militaire dienst naar verwachting groeien tot 420 miljard dollar in 2029. De aantrekkingskracht van particuliere militaire contractanten ligt niet in hun vermeende efficiëntie en kosteneffectiviteit, maar in hun politieke anonimiteit. PMSC’s bevorderen “mission creep”, een geleidelijke (en soms heimelijke) uitbreiding van een oorspronkelijke militaire campagne. Aangezien het Congres particuliere contractanten niet als “boots on the ground” beschouwt, kan de Amerikaanse regering haar militaire aanwezigheid uitbreiden zonder dat het Amerikaanse publiek daarvan op de hoogte is. Het gevolg is dat PMSC’s (en hun bijbehorende acties) in internationale conflicten vrijwel onzichtbaar worden.

Om het conflict tussen het gebruik van PMSC’s en het internationaal recht aan te pakken, is het van cruciaal belang om de verantwoordelijkheid naar de staat te verschuiven. Naarmate PMSC’s rollen overnemen die voorheen werden vervuld door soldaten van buitenlandse regeringen, wordt hun positie als “quasi-staatsactoren” steviger. Op grond van deze bevoegdheid kunnen PMSC’s worden beschouwd als staatsagenten en dus worden onderworpen aan de algemene wetten inzake staatsaansprakelijkheid. Deze veranderde opvatting smeedt een verantwoordingsplicht en beperkt de straffeloosheid die het leven en welzijn van burgers bedreigt.

Vragen om over na te denken:

  • Welke methoden moeten internationale regeringen gebruiken om schendingen van de mensenrechten door particuliere militaire beveiligingsbedrijven aan te pakken? Ligt de verantwoordelijkheid bij de overheid of het bedrijf dat de opdracht heeft gegeven?
  • Hoe komen internationale normen in de plaats van het internationaal recht? Welke mazen in het internationale bestuur en de internationale instellingen maken dit mogelijk?
  • In welke opzichten is het gebruik van particuliere militaire aannemers ondemocratisch?

Plaats een reactie