Nazaret

Nazaret, arabskie an-Nāṣira, hebrajskie Naẕerat, historyczne miasto w Dolnej Galilei, w północnym Izraelu; jest największym arabskim miastem kraju. W Nowym Testamencie Nazaret jest kojarzony z Jezusem jako jego dom rodzinny, w jego synagodze wygłosił kazanie, które doprowadziło do odrzucenia go przez współmieszkańców. Miasto jest obecnie centrum pielgrzymek chrześcijańskich.

Nazaret, Izrael, z Kościołem Zwiastowania na lewym pierwszym planie.
Nazaret, Izrael, z Kościołem Zwiastowania na lewym pierwszym planie.

Keystone/FPG

Etymologia nazwy miasta jest niepewna; nie ma o nim wzmianki w Starym Testamencie ani w literaturze rabinicznej; pierwsza wzmianka znajduje się w Nowym Testamencie (Jan 1). Pogarda, z jaką traktowano tę mało znaczącą wówczas wioskę, wyrażona jest w tym samym rozdziale („Czy z Nazaretu może wyjść coś dobrego?”). Stamtąd Jezus wyruszył, aby dokonać swojego pierwszego cudu, jakim było przemienienie wody w wino w Kanie Galilejskiej (J 2). W czasach Jezusa Nazaret zamieszkiwała ludność żydowska; pierwsze wzmianki o chrześcijańskich świętych miejscach pojawiają się po tym, jak chrześcijaństwo stało się religią państwową Imperium Rzymskiego (313 r. n.e.). Jedynym miejscem w Nazarecie, które można z całą pewnością zidentyfikować jako pochodzące z czasów Nowego Testamentu, jest studnia miejska, obecnie nazywana studnią św. Marii; o inne toczą się spory między różnymi kościołami.

Podczas wypraw krzyżowych o Nazaret toczyły się zacięte walki; kiedy normańsko-sycylijski krzyżowiec Tancred zdobył Galileę (1099 r.), ustanowił się księciem Galilei, ze stolicą w Nazarecie. Po ostatecznym wypędzeniu krzyżowców z Palestyny (1291) wpływy chrześcijańskie osłabły, a kiedy Turcy osmańscy zajęli Palestynę (początek XVI w.), wypędzili z miasta wszystkich chrześcijan. Dopiero pod rządami Fakhr ad-Dīn II, emira Libanu (panującego w latach 1590-1635), pozwolono chrześcijanom powrócić do Nazaretu; chrześcijańscy Arabowie stanowią obecnie około jednej trzeciej ludności.

Największą atrakcją Nazaretu są jego liczne kościoły. Spośród nich najbardziej znany jest kościół rzymskokatolicki Zwiastowania (ukończony w 1966 r., na miejscu poprzedniego kościoła z 1730 r. i fundacji krzyżowców). W nim znajduje się Grota Zwiastowania, gdzie, zgodnie z Nowym Testamentem, archanioł Gabriel ukazał się Marii Dziewicy i ogłosił, że będzie matką Jezusa (Łk 1:26-31). W grocie znajduje się część mozaikowej posadzki pochodzącej z V-VI wieku. Kościół Zwiastowania jest największym chrześcijańskim domu kultu na Bliskim Wschodzie. Inne ważne kościoły obejmują Gabriel’s Church, utrzymywane przez grekokatolików do miejsca Zwiastowania; Synagoga-Kościół, na tradycyjnym miejscu synagogi, gdzie Jezus głosił kazania (Łukasza 4); Kościół Józefa, na rzekomym miejscu stolarni Józefa; Mensa Christi („Stół Chrystusa”) Kościół, gdzie tradycja utrzymuje, że Jezus zjadł posiłek z Apostołami po jego zmartwychwstaniu i Bazylika Jezusa Młodego, na wzgórzu z widokiem na miasto. Kilka z kościołów ma dołączone muzea z relikwiami świętych.

Zdobądź subskrypcję Britannica Premium i uzyskaj dostęp do ekskluzywnych treści. Subscribe Now

Nowoczesny Nazaret jest regionalnym rynkiem i centrum handlowym dla Arabów z Galilei; turystyka i lekka produkcja są również ważne. Wielu pracowników dojeżdża do pracy w przemyśle w rejonie Zatoki Hajfy oraz do pracy rolniczej i budowlanej w osiedlach żydowskich na Równinie Ezdraela.

Począwszy od 1957 roku, na wzgórzach na wschód od miasta powstało żydowskie przedmieście zwane Naẕerat ʿIllit („Górny Naẕareth”). Znajdują się tam zakłady montażu samochodów, przetwórstwa spożywczego i tekstylnego; pracuje tam część Arabów z Nazaretu. Jest to również siedziba administracyjna północnego dystryktu Izraela. Liczba mieszkańców. (2010 est.) 73,000.

Dodaj komentarz