Sustained Ventricular Tachycardia Secondary to R-on-T Phenomenon Caused by Temporary Ventricular Epicardial Pacemaker Undersensing after Cardiac Surgery | Anesthesiology | American Society of Anesthesiologists Sustained Ventricular Tachycardia Secondary to R-on-T Phenomenon Caused by Temporary Ventricular Epicardial Pacemaker Undersensing after Cardiac Surgery

Zjawisko R-on-T jest ekstrasystolią komorową spowodowaną depolaryzacją komorową nakładającą się na repolaryzację poprzedniego pobudzenia.1 Chociaż występuje rzadko, może powodować komorowe zaburzenia rytmu serca, które mogą prowadzić do zatrzymania krążenia. U pacjentów ze stymulatorem serca zjawisko R-on-T może mieć wiele przyczyn, w tym undersensing stymulatora.2,3 Prezentowany obraz pochodzi z telemetrii z oddziału intensywnej terapii, kilka dni po zabiegu kardiochirurgicznym. Na obrazie widać dwa nieprawidłowe impulsy stymulacji komorowej padające na załamek T; pierwszy z nich jest oznaczony jako „a”, a drugi jako „b”. Kolec stymulacji a pada na załamek T, po którym następuje samoistny zespół QRS. Po pojawieniu się impulsu b na załamku T w odprowadzeniach II i V obserwuje się polimorficzny częstoskurcz komorowy. Po resuscytacji krążeniowo-oddechowej i defibrylacji powrócono do rytmu perfuzyjnego. U pacjentów z czasowym stymulatorem nasierdziowym wszczepionym podczas zabiegu operacyjnego niewłaściwe impulsy stymulacji widoczne w okresie okołooperacyjnym są często spowodowane niedoczuleniem stymulatora.3 Niewłaściwe komorowe impulsy stymulacji pojawiają się na monitorach telemetrycznych lub elektrokardiograficznych po zakończeniu zespołu QRS, a przed zakończeniem załamka T i może im towarzyszyć utrata perfuzyjnego rytmu. Niezależnie od położenia klinicznego pacjenta, częstość stymulacji można zwiększyć powyżej wewnętrznej częstości rytmu serca; powoduje to stłumienie rytmu własnego, eliminując możliwość niewłaściwej stymulacji skutkującej zjawiskiem R-on-T. Alternatywnie, jeżeli rytm perfuzyjny u pacjenta nie zależy od stymulacji komorowej, można odłączyć elektrodę (elektrody) podczas rozwiązywania problemów ze stymulatorem. Po zatrzymaniu niewłaściwej stymulacji anestezjolog może zmniejszyć ustawioną moc wyjściową do najniższej wartości, przy której pobudzenie stymulatora powoduje wychwyt elektryczny serca, a następnie zwiększać czułość zestawu do momentu zahamowania pobudzeń stymulatora przez samoistne zespoły QRS.1-3

Dodaj komentarz